تصاویر روستای علیشار (محرم 92)

تصاویر ارسالی از آقای علیرضا شیخلر

ببخشید که این مطلب رو مینویسم. اینو برای اونایی مینویسم که فکر میکنن عزای امام حسین (ع) رو  عده خاصی توی روستا میگردونن و بقیه هیچ سهمی ندارن. برای اونایی که این دور هم بودن و هم حس بودن و یکدل بودن توی محرم رو حاضرن بخاطر پیش پا افتاده ترین موضوعات  از هم بپاشونن. عزای امام ارثیه پدری هیچ کسی نیست که تعیین و تکلیف کنه که کی توی عزا باشه یا کی نباشه. اصلا یادمون میره توی این مراسم برای چی دور هم جمع میشیم. متاسفانه یا خوشبختانه شاهد اتفاقات تاسوعا و عاشورای امسال توی روستا نبودم اما به خود امام حسین قسم با این کارا شاید این محرم آخرین محرمی باشه که این مردم عزادار به خاطر امام حسین اینجوری دور هم هستن. تورو به مقدساتتون قسم نذارین دو دستگی توی مذهبی ترین اتفاق زندگیمون باعث بشه که ....

روستای ما، مسجد ما، هیئت ما احتیاج به چندتا بزرگتر داره. به کمک اونا احتیاج داره تا نذاره دوباره مسجد روستا خالی بشه. توی عزاداری که نمیشه یارکشی کرد و  حزب راه انداخت. اونم توی روستای ما که شاید بیشترین جمعیت رو توی عید یا همین تاسوعا و عاشورا داره.

اینم بگم که تیکه ای از روستا توی ذهن و قلب هرکدوم از ما هست. چه اونایی که توی روستان چه اونایی که از روستا دورن. پس کسی تعیین تکلیف نکنه که فلانی شمایی که از ساوه یا فلان جا میای توی مراسم عزاداری فلان جایگاه رو داری و صف کشی کنیم و نوبت بازی راه بندازیم و ...

مجلس امام حسین صاحب داره اونم خود امام حسینه. پس لطفا کسی بیخودی کاسه داغتر از آش نشه.

والسلام....

اندر حکایات ورزش، سرگرمی و مابقی قضایا

طبق هرسال قبل از اینکه تعطیلات نوروزی شروع بشه دوستان مارو مورد لطف خودشون قرار دادن و ازمون خواستن که برای عید تیم فوتسال بدیم. راستش به خاطر مشغله های درسی و کاری چند سالی بود که توی نوروز فوتبال (منظورم فوتساله) بازی نکرده بودم البته همچین آش دهن سوزی هم نیستم.

هر سال با شروع بازیا هم خوشحالم و هم داغ دلم تازه میشه. داغی که شاید بیشتر از من کسایی که توی روستا هیچ سرگرمی به جز بازی ندارن بیشتر احساس میکنن.

داغ نداشتن یه سالن ورزشی توی بزرگترین روستای بخش خرقان.

اینجا تنها زمین بازی هست که دوستان زحمت کشیدند و برای سرگرم شدن ما جوونای روستا از بیست سال پیش آماده کردن اما بیشتر توش کارای عمرانی میشه یا پارکینگ یدک کش تراکتوره یا زمین بلوک زنیه و یا....

حرف دل

علی علیه‌السلام :

هر کس می‌خواهد آبروی خود را حفظ کند، باید از جدال بپرهیزد.

سلام

این مطلب رو واسه این مینویسم که توی این مدت اتفاقات ناخوشایندی (احتمالا) توی روستا پیش اومده. برخی از دوستان درباره بعضی از هم روستایی ها نظر دادن و مطالبی رو نوشتند که ممکنه دود رو از سر هر کسی بلند کنه چون واقعا با ادبیات بدی بیان شده که اصلا هیچ جور قابل انتشار نیست. من هیچ حرفی درباره حرفای این دوستمون نمیگم فقط یه مطلب.

اونم اینکه به قول همین دوستمون آبروی روستای ما مدیون شهدای عزیزمون مثل امثال امیر حاج امینی هاست. اما دوست عزیزم فراموش نکنیم حفظ کردن این آبرو الان وظیفه ماست و این ماییم که باید مراقب این آبرو و حرمت شهدامون باشیم. میگن هرکسی رو توی قبر خودش میخوابونند. پس ما جوابگوی کارهای دیگران نخواهیم بود. و چه خوبه که ما خودمون توی انتشار اینگونه مسایل که به آبروی دیگران مربوطه دخالت نداشته باشیم. چون ما هم قراره توی قبر خودمون بخوابیم.

اگه واقعا به آبروی روستامون اهمیت میدیم، آبروداری رو از خودمون شروع کنیم.

فکر کنم یادمون رفته اسم وبلاگ روستامون، "روستای همدلی" بود.

همین.